نقش محیط های یادگیری در رشد همه جانبه فراگیران

محیط های یادگیری به عنوان یکی از مولفه های بنیادین نظام های آموزشی، نقشی تعیین کننده در شکل گیری تجربه های یادگیری و رشد همه جانبه فراگیران ایفا می کنند. فراتر از انتقال دانش، محیط یادگیری بستری پویا برای پرورش ابعاد شناختی، هیجانی، اجتماعی، اخلاقی و حتی جسمانی فراگیران فراهم می سازد. کیفیت تعاملات انسانی، نوع سازمان دهی فضا، منابع آموزشی، فرهنگ حاکم بر محیط و شیوه های مدیریتی، همگی در جهت دهی به فرایند رشد فراگیران موثرند. پژوهش های معاصر نشان می دهند که محیط های یادگیری غنی، انعطاف پذیر و مشارکت محور می توانند زمینه ساز افزایش انگیزش درونی، تقویت خودتنظیمی، رشد مهارت های تفکر، ارتقای سلامت روان و شکل گیری هویت یادگیرنده شوند. در مقابل، محیط های محدودکننده و غیرحمایتی، حتی در حضور برنامه های درسی مناسب، می توانند مانعی جدی در مسیر رشد متوازن فراگیران باشند. از این رو، بازاندیشی در مفهوم محیط یادگیری و توجه به ابعاد آشکار و پنهان آن، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای تحقق آموزش اثربخش و انسان محور به شمار می رود. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی، به بررسی نقش محیط های یادگیری در رشد همه جانبه فراگیران پرداخته و تلاش می کند ابعاد مختلف این تاثیرگذاری را تبیین کند.واژگان کلیدیمحیط یادگیری، رشد همه جانبه، فراگیران