یادگیری فعال و بازتعریف تجربه آموزشی: تحول یادگیرنده محور در نظام های نوین آموزشی

با افزایش پیچیدگی های جامعه معاصر و ظهور فناوری های نوین، نظام های آموزشی نیازمند بازنگری اساسی در روش های تدریس و یاددهی–یادگیری هستند. رویکردهای یادگیری فعال، با تمرکز بر نقش فعال یادگیرنده، مشارکت در فرایند یادگیری و تعامل سازنده با محیط آموزشی، به عنوان پاسخی نوین به محدودیت های روش های سنتی مطرح شده اند. این رویکردها یادگیری را به صورت یک فرایند پویا، تجربه محور و معناگرا بازتعریف می کنند که در آن یادگیرنده نه صرفا دریافت کننده اطلاعات، بلکه سازنده دانش و معنا است. بهره گیری از یادگیری فعال، موجب ارتقای مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و خودتنظیمی یادگیرندگان می شود و انگیزش و مسئولیت پذیری آن ها را تقویت می کند. علاوه بر این، یادگیری فعال نقش معلم را از انتقال دهنده محتوا به تسهیل گر فرایند یادگیری تغییر می دهد و محیط آموزشی را به فضایی تعاملی، مشارکتی و انعطاف پذیر تبدیل می کند. مقاله حاضر با رویکرد تحلیلی و مفهومی، به بررسی ابعاد نظری و کارکردی یادگیری فعال و تاثیر آن بر تحول تجربه آموزشی می پردازد و نشان می دهد که استقرار این رویکردها می تواند نظام آموزشی را از تمرکز بر محتوا به تمرکز بر یادگیرنده هدایت کند و یادگیری را به تجربه ای پایدار، معنادار و مشارکتی بدل سازد.واژگان کلیدییادگیری فعال، یادگیرنده محوری، تحول آموزشی