تحول یادگیری در عصر نوآوری: نقش یادگیرنده فعال در بازتعریف تجربه آموزشی

با گسترش سریع دانش و فناوری، نظام های آموزشی سنتی با محدودیت های جدی در ایجاد یادگیری معنادار و پایدار مواجه شده اند. در این شرایط، رویکردهای نوین یادگیری فعال به عنوان راهکاری جامع و اثربخش برای افزایش کیفیت یادگیری مطرح شده اند. این رویکردها بر مشارکت فعال یادگیرنده، تجربه عملی، حل مسئله و تعامل سازنده با محیط آموزشی تاکید دارند و یادگیری را فرایندی پویا و معناگرا می دانند. یادگیری فعال نه تنها موجب افزایش انگیزش و مسئولیت پذیری یادگیرندگان می شود، بلکه مهارت های تفکر انتقادی، خودتنظیمی و حل مسئله را نیز تقویت می کند. نقش معلم نیز در این چارچوب از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر فرایند یادگیری تغییر می یابد و محیط آموزشی به فضایی مشارکتی، انعطاف پذیر و یادگیرنده محور تبدیل می شود. مقاله حاضر با رویکرد تحلیلی و مفهومی، به بررسی ابعاد نظری و کاربردی یادگیری فعال می پردازد و نشان می دهد که استقرار این رویکردها می تواند تجربه آموزشی را از یک فعالیت ایستا به فرایندی پویا و مبتنی بر مشارکت یادگیرنده تبدیل کند.واژگان کلیدییادگیری فعال، یادگیرنده محوری، نوآوری آموزشی