پرورش مهارت خودمراقبتی در دانش آموزان: مسیر ارتقای سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی

خودمراقبتی به عنوان یک مهارت کلیدی زندگی، نقش بسزایی در ارتقای سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی دانش آموزان دارد و موجب افزایش کیفیت زندگی و بهبود عملکرد تحصیلی آنان می شود. این مهارت شامل مجموعه ای از رفتارها و عادات روزانه مانند مدیریت استرس، تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی، رعایت بهداشت فردی و توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی است که می تواند تاب آوری و انعطاف پذیری دانش آموزان را افزایش دهد. آموزش و تمرین خودمراقبتی باعث می شود دانش آموزان توانایی مقابله با فشارهای تحصیلی و هیجانات منفی را پیدا کنند و اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیری و خودآگاهی آنان تقویت شود. علاوه بر این، ایجاد محیط حمایتی در خانواده و مدرسه می تواند اثرات مثبت آموزش خودمراقبتی را تثبیت کند و رفتارهای سلامت محور را در دانش آموزان نهادینه سازد. پژوهش های موجود نشان می دهد که دانش آموزانی که به مهارت های خودمراقبتی مجهز هستند، علاوه بر سلامت بهتر جسمانی و روانی، از روابط اجتماعی سالم تر و عملکرد تحصیلی بالاتری برخوردارند. با توجه به اهمیت مرحله رشد و شکل گیری هویت در دوره تحصیلی دانش آموزان، آموزش مهارت های خودمراقبتی به عنوان یک ضرورت تربیتی و آموزشی مطرح است و می تواند نقش موثری در پیشگیری از مشکلات روانی و جسمانی و ارتقای موفقیت تحصیلی و اجتماعی آنان ایفا کند.واژگان کلیدی:خودمراقبتی، سلامت دانش آموزان، مدیریت استرس، رشد روانی، تاب آوری