رویکردهای جامع و استراتژیک برای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و فرآیندهای پرورشی در مدارس

کیفیت عملکرد آموزشی و پرورشی یکی از محورهای اصلی توسعه نظام های آموزشی است و ارتقای آن نیازمند تلفیق رویکردهای علمی، مدیریتی و فناوری محور است. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل استراتژی های موثر در بهبود کارایی مدارس انجام شد و ضمن بررسی عوامل فردی، سازمانی و محیطی، چارچوبی کاربردی برای مدیران و معلمان ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهد که توسعه حرفه ای مستمر معلمان، مدیریت مشارکتی، استفاده هدفمند از فناوری آموزشی، ایجاد انگیزه در معلمان و دانش آموزان و تعامل موثر با ذی نفعان، تاثیر قابل توجهی بر ارتقای عملکرد دارد. همچنین نتایج کیفی تاکید می کند که بازتعریف نقش معلمان و مدیران و ایجاد محیط یادگیری حمایت گر، باعث افزایش مشارکت و کیفیت یادگیری می شود. این پژوهش نشان می دهد که بهبود عملکرد آموزشی و پرورشی تنها از طریق نگاه جامع و سیستم محور امکان پذیر است و ترکیب راهکارهای مدیریتی، انگیزشی و فناوری می تواند پایه ای برای طراحی برنامه های آموزشی پایدار و موثر فراهم آورد.واژگان کلیدیکیفیت یاددهی–یادگیری، عملکرد پرورشی، توسعه حرفه ای معلمان، مدیریت مشارکتی، فناوری آموزشی