استراتژی های یکپارچه برای ارتقای عملکرد آموزشی و پرورشی در محیط های مدرسه ای

بهبود عملکرد آموزشی و پرورشی یکی از اولویت های اصلی نظام های آموزشی مدرن است و دستیابی به آن نیازمند تلفیق رویکردهای مدیریتی، آموزشی و فناوری محور است. این مقاله با هدف شناسایی و تحلیل موثرترین استراتژی ها برای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و فرآیندهای پرورشی انجام شده است. پژوهش حاضر با بهره گیری از مرور منابع داخلی و خارجی، ابعاد فردی، سازمانی و محیطی عملکرد آموزشی و پرورشی را بررسی کرده و چارچوبی جامع برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهد که توسعه حرفه ای مستمر معلمان، مدیریت مشارکتی، بهره گیری هدفمند از فناوری های نوین آموزشی، ایجاد انگیزه و تعامل سازنده با ذی نفعان، اثر چشمگیری بر ارتقای عملکرد دارد. همچنین نتایج کیفی حاکی از این است که بازتعریف نقش معلمان و مدیران و ایجاد محیط یادگیری حمایت گر باعث افزایش مشارکت و ارتقای کیفیت یادگیری می شود. مقاله تاکید می کند که بهبود عملکرد آموزشی و پرورشی تنها در بستر یک نگاه سیستم محور و جامع امکان پذیر است و تلفیق راهکارهای مدیریتی، انگیزشی و فناوری، پایه ای برای طراحی برنامه های آموزشی پایدار و موثر فراهم می آورد.واژگان کلیدیعملکرد آموزشی، عملکرد پرورشی، توسعه حرفه ای معلمان، مدیریت مشارکتی، فناوری آموزشی