مطالعه کیفی تجارب دانش آموزان از زورگویی در محیط مدرسه

این پژوهش کیفی با هدف فهم عمیق تجارب زیسته دانشجویان از پدیده زورگویی در محیط مدرسه انجام شد. رویکرد پژوهش، پدیدارشناسی توصیفی بود و مشارکت کنندگان را چهارده دانش آموز دختر و پسر دوره متوسطه دوم با تجربه مستقیم از زورگویی تشکیل می دادند که با روش نمونه گیری هدفمند و با معیار رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مایکل هایدسکر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که هسته اصلی تجربه دانش آموزان از زورگویی، احساس "غریبگی در وطن" است که در بافتی از سکوت تحمیلی و ناامیدی از حمایت شکل می گیرد. این تجربه از چهار مضمون اصلی تشکیل شده است: "چرخه معیوب آزار" با زیرمضامین آزار فیزیکی، کلامی و روانی؛ "دیوار بی اعتمادی" شامل بی پناهی در برابر قلدر، ناباوری اطرافیان و ترس از تشدید آزار؛ "زخم های نامرئی" مشتمل بر تخریب عزت نفس، اضطراب فراگیر و افت تحصیلی؛ و "راه های ناهموار مقابله" شامل انزوا، مقابله فردی و در موارد نادر درخواست کمک. این مطالعه درک همه جانبه ای از پیچیدگی های عاطفی و اجتماعی پدیده زورگویی از منظر قربانی ارائه می دهد و بر ضرورت خلق محیط های مدرسه ای امن و پاسخگو که در آن صدای دانش آموزان شنیده و باور شود، تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: زورگویی مدرسه ای ، تجربه زیسته ، پژوهش کیفی ، پدیدارشناسی ، دانش آموز.