مدیریت مشارکتی در مدرسه؛ بررسی نقش مدیر و معاون

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت مشارکتی در محیط مدرسه و تبیین جایگاه و عملکرد مدیر و معاون در تحقق این رویکرد مدیریتی انجام شده است. در سال های اخیر، تحولات بنیادین در پارادایم های مدیریتی، سازمان ها را به سمت الگوهای غیرمتمرکز و مشارکت جویانه سوق داده است، که نظام آموزشی نیز از این قاعده مستثنی نیست. مدیریت مشارکتی به عنوان یک استراتژی کلیدی، با هدف افزایش تعهد سازمانی، بهبود کیفیت تصمیم گیری ها و ارتقاء اثربخشی آموزشی از طریق درگیر ساختن ذینفعان اصلی (معلمان، دانش آموزان، اولیا و کارکنان اداری) مطرح شده است. این مقاله مروری تحلیلی بر مبانی نظری مدیریت مشارکتی، سازوکارهای اجرایی آن در مدارس ایران، و به طور خاص، نقش محوری مدیر و معاون در ترویج و تسهیل این فرایندها ارائه می دهد. تحلیل ها نشان می دهد که موفقیت مدیریت مشارکتی به شدت وابسته به سبک رهبری مدیر (به ویژه رهبری تحول آفرین و خدمتگزار)، توانایی معاون در نقش تسهیل گر و ناظر عملیاتی، و ایجاد ساختارهای رسمی و غیررسمی برای تبادل اطلاعات و قدرت تصمیم گیری است. این پژوهش با تاکید بر اهمیت تعاملات اجرایی اثربخش بین این دو نقش کلیدی، پیامدهای مثبت مشارکت در بهبود فرآیندهای یاددهی-یادگیری و محیط تربیتی مدرسه را مورد ارزیابی قرار می دهد و در نهایت، راهکارهایی برای تقویت فرهنگ سازمانی مشارکتی ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، مدیریت آموزشی ، نقش مدیر مدرسه ، نقش معاون آموزشی ، تصمیم گیری جمعی ، اثربخشی سازمانی.