بررسی عوامل موثر بر هم افزایی کادر آموزشی در مدارس ابتدایی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RRCONF01_6404

تاریخ نمایه سازی: 22 بهمن 1404

چکیده مقاله:

چکیده این پژوهش به بررسی جامع عوامل موثر بر هم افزایی کادر آموزشی در مدارس ابتدایی جمهوری اسلامی ایران می پردازد. هم افزایی در بافت سازمانی آموزش و پرورش، نه صرفا مجموعه ای از اقدامات فردی، بلکه یکپارچگی پویا و هم راستای تلاش های معلمان، مدیران و سایر کارکنان برای دستیابی به اهداف مشترک آموزشی و پرورشی است. در دوره ابتدایی، که مبنای شکل گیری هویت و مهارت های اساسی دانش آموزان فراهم می آید، اهمیت این هم افزایی دوچندان می شود؛ چرا که تغییرات کوچک در سطح کادر آموزشی می تواند پیامدهای بلندمدت عظیمی بر کیفیت یادگیری و محیط مدرسه داشته باشد. این تحقیق با بهره گیری از رویکردی کیفی-تحلیلی و با تلفیق نظریه های سازمانی، روانشناسی اجتماعی و علوم تربیتی، پنج عامل کلیدی را شناسایی و مورد واکاوی قرار می دهد: فرهنگ سازمانی مشترک، ساختارهای ارتباطی موثر، رهبری تحولی و تسهیل گر، توسعه حرفه ای مشارکتی و میزان اعتماد و امنیت روانی درون گروهی. تحلیل ها نشان می دهد که فقدان یک فرهنگ سازمانی شفاف که ارزش های مشترک آموزشی (مانند رویکرد دانش آموزمحوری و تعهد به نوآوری) را ترویج دهد، بزرگترین مانع هم افزایی است. همچنین، ساختارهای رسمی و غیررسمی ارتباطی که امکان تبادل دانش، بازخورد سازنده و حل مسئله گروهی را فراهم نکنند، موجب جزیره ای شدن تلاش ها می شود. رهبری مدرسه در این میان نقشی محوری ایفا می کند؛ رهبری موثر باید از الگوهای دستوری فاصله گرفته و به سمت رهبری تسهیل گر حرکت کند که توانایی الهام بخشی و توانمندسازی معلمان برای مالکیت مشترک فرآیندها را دارد. توسعه حرفه ای نباید صرفا مجموعه ای از کارگاه های منفرد باشد، بلکه باید مبتنی بر نیازهای واقعی مدرسه و به صورت مستمر و مشارکتی طراحی شود تا تبدیل به بستری برای هم فکری و هم ترازی گردد. در نهایت، اعتماد متقابل و احساس امنیت روانی—امکان پذیرش ریسک های آموزشی و ابراز دیدگاه های مخالف بدون ترس از تنبیه یا قضاوت—زیربنای اصلی هرگونه همکاری عمیق است. این پژوهش استدلال می کند که هم افزایی یک پدیده تصادفی نیست، بلکه نتیجه طراحی آگاهانه و سرمایه گذاری مستمر بر روی زیرساخت های انسانی و فرهنگی مدرسه است. نتایج این مطالعه می تواند راهنمای جامعی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان توسعه منابع انسانی در جهت ارتقاء بهره وری و اثربخشی نظام آموزش ابتدایی کشور باشد.

نویسندگان

حوریه داداش نژاد

کارشناسی ارشد مدیریت برنامه ریزی،معاون آموزشی

زهرا شیخ علیان زفرقندی

کارشناسی زیست شناسی، آموزگار

ملیحه شرقی

لیسانس مطالعات اجتماعی، معاون آموزشی