فراتر از حفظ لغت؛ تقویت مهارت های چهارگانه زبان انگلیسی

این پژوهش با هدف بررسی و ارائه راهکارهای عملی و مبتنی بر شواهد برای فراتر رفتن از رویکردهای سنتی واژه آموزی و حرکت به سوی تقویت همه جانبه مهارت های چهارگانه زبان انگلیسی (شنیدن، صحبت کردن، خواندن و نوشتن) در محیط آموزش زبان فارسی، به ویژه در مقطع متوسطه اول، انجام شده است. در آموزش زبان دوم، حفظ کردن لیست واژگان به تنهایی ناکارآمد است و منجر به یادگیری سطحی و عدم توانایی در کاربرد واقعی زبان می شود. یافته های پژوهش های نوین زبان شناسی کاربردی نشان می دهد که ادغام معنادار واژگان در بافتار (Contextualization) و تمرکز بر روی مهارت های چهارگانه به صورت یکپارچه، کلید دستیابی به کفایت ارتباطی (Communicative Competence) است. این مقاله ابتدا مروری بر محدودیت های رویکردهای تمرکز محور بر واژه دارد و سپس استراتژی های پیشرفته ای را در پنج حوزه کلیدی مورد بررسی قرار می دهد: شنیدن فعال و تحلیلی، صحبت کردن مبتنی بر تسلط، خواندن انتقادی و تفسیری، نوشتن منسجم و ساختارمند، و رویکردهای تلفیقی مبتنی بر تسک (Task-Based Learning). هر بخش با تکیه بر نظریه های کسب زبان دوم (مانند نظریه پردازش اطلاعات و نظریه ورودی قابل فهم (i+۱) کامرشین) و با ارائه مثال های کاربردی، شیوه هایی را پیشنهاد می کند که معلمان می توانند با استفاده از آن ها، فراگیران را از مرحله حفظیات صرف به مرحله تولید و درک عمیق زبان هدایت نمایند. تاکید اصلی بر این است که واژه باید به عنوان ابزاری برای تحقق اهداف ارتباطی و شناختی دیده شود، نه به عنوان هدفی مستقل. نتایج این پژوهش می تواند راهنمای جامعی برای برنامه ریزان درسی، توسعه دهندگان محتوا و معلمان علاقه مند به ارتقاء کیفیت آموزش زبان انگلیسی در نظام آموزشی ایران باشد و بر ضرورت تغییر پارادایم از «دانش زبانی» صرف به «کاربرد زبانی موثر» تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

واژه آموزی ، مهارت های چهارگانه ، آموزش زبان انگلیسی ، کفایت ارتباطی ، رویکرد تلفیقی ، متوسطه اول