معلم تربیت بدنی؛ فراتر از آموزش حرکت: سازنده ی شخصیت و اعتمادبه نفس

این مقاله به بررسی نقش چندوجهی و عمیق معلم تربیت بدنی در فرآیند آموزش و پرورش می پردازد و استدلال می کند که دامنه تاثیرگذاری این معلم به مراتب فراتر از آموزش صرف مهارت های حرکتی و آمادگی جسمانی است. در دنیای معاصر، که سبک زندگی کم تحرک و چالش های سلامت روان روبه رشد است، معلم تربیت بدنی به عنوان یک عامل کلیدی در توسعه جامع دانش آموزان، به ویژه در حوزه های شخصیت سازی، تقویت اعتمادبه نفس و مهارت های اجتماعی، ظهور می کند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی و با بهره گیری از مبانی روان شناسی تربیتی و جامعه شناسی ورزش، به تبیین سازوکارهایی می پردازد که از طریق آن ها فعالیت های بدنی سازمان یافته و محیط کلاس تربیت بدنی، بستری برای یادگیری ارزش هایی نظیر کار تیمی، رهبری، تاب آوری و خودکارآمدی فراهم می آورد. تاکید اصلی بر این است که برنامه ریزی درسی و رویکرد معلم باید از رویکرد صرفا عملکردگرا (Performance-Oriented) فاصله گرفته و به سمت رویکردی انسان محور و رشدگرا (Developmental-Oriented) حرکت کند. تحلیل ها نشان می دهد که معلم تربیت بدنی با استفاده از فرصت های منحصربه فرد کلاس ورزش، به ویژه در مواجهه با شکست، پیروزی و تعارضات گروهی، می تواند به طور فعال در شکل دهی به مولفه های مثبت شخصیت و افزایش سرمایه اجتماعی دانش آموزان نقش آفرینی نماید. در نهایت، نتیجه گیری می شود که بازنگری در جایگاه این رشته و فراهم آوری آموزش های تخصصی روان شناختی و تربیتی برای معلمان تربیت بدنی، برای دستیابی به اهداف کلان نظام آموزشی ضروری است.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، شخصیت سازی ، اعتمادبه نفس ، روان شناسی ورزش ، نقش تربیتی معلم ، خودکارآمدی