تحلیل نقش مدیران مدارس در توسعه فرهنگ مشارکت والدین در فرآیندهای آموزشی

مشارکت والدین در امور مدرسه، که اغلب به عنوان “حلقه مفقوده” در زنجیره کیفیت آموزشی از آن یاد می شود، متغیری تعیین کننده در پیشرفت تحصیلی، سلامت روان و جامعه پذیری دانش آموزان است. با این حال، گذار از مداخله گری صرف یا بی تفاوتی والدین به یک مشارکت فعال و معنادار، نیازمند معماری دقیق و مدیریت هوشمندانه است. در این میان، مدیر مدرسه به عنوان رهبر آموزشی و نقطه کانونی تعاملات، نقشی بی بدیل در تعریف، تسهیل و تداوم این رابطه ایفا می کند. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و آسیب شناسانه، به واکاوی ابعاد مختلف نقش مدیران در فرهنگ سازی مشارکت والدین می پردازد. این پژوهش استدلال می کند که مدیران موفق کسانی هستند که پارادایم فکری خود را از “مدرسه به عنوان جزیره ای مستقل” به “مدرسه به عنوان کانون محله” تغییر داده اند. در این مقاله، هشت بعد کلیدی شامل بازتعریف فلسفه مشارکت، اعتمادسازی و ایمنی روانی، مهندسی کانال های ارتباطی، دموکراتیزه کردن تصمیم گیری، توانمندسازی شناختی والدین، مدیریت تنوع و عدالت تربیتی، حل تعارض و میانجی گری، و در نهایت نهادینه سازی و ارزشیابی فرهنگ مشارکت مورد بحث قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که استراتژی های مدیران باید از درخواست کمک مالی فراتر رفته و به سمت مشارکت در حکمرانی آموزشی و همسوسازی روش های تربیتی خانه و مدرسه حرکت کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدیریت آموزشی ، مشارکت والدین ، انجمن اولیا و مربیان ، فرهنگ سازمانی مدرسه ، رهبری توزیع شده ، اعتماد متقابل ، پیشرفت تحصیلی.