معلم الهیات به مثابه مربی زندگی؛ فراتر از نمره و کتاب

در نظام های آموزشی نوین، نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری و مربی زندگی تغییر یافته است. این تغییر پارادایم در دروس الهیات، دین و زندگی و قرآن، اهمیتی دوچندان می یابد. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و پدیدارشناسانه، جایگاه معلم الهیات را فراتر از چارچوب های سنتی نمره و کتاب درسی بازتعریف می کند. هدف این پژوهش، تبیین چگونگی گذار از «آموزش مفاهیم دینی» به «پرورش زیست مومنانه» است. استدلال اصلی بر این است که معلم الهیات در عصر بحران هویت و سیطره تکنولوژی، باید نقش «مربی زندگی» (Life Coach) را با رویکردی اسلامی ایفا کند تا بتواند نیازهای وجودی و معنوی دانش آموزان را پاسخ دهد. در این مسیر، مولفه هایی نظیر همدلی، شنود موثر، پذیرش تردیدهای مقدس و پیوند زدن الهیات با واقعیت های روزمره زندگی مورد واکاوی قرار می گیرند. یافته ها نشان می دهد که اثرگذاری عمیق تربیت دینی، نه در حفظ گزاره های کلامی، بلکه در ایجاد رابطه عاطفی عمیق و ارائه الگوی عملی زیست اخلاقی توسط معلم نهفته است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تربیت دینی ، مربیگری زندگی ، هویت نوجوان ، معلم الهیات ، برنامه درسی پنهان ، ارتباط موثر.