آموزش با طعم انسانیت؛ نقش عاطفه در یادگیری عمیق

در چشم انداز آموزشی قرن بیست و یکم، دوگانهی کاذب «عقل در برابر احساس» که قرن ها بر نظام های تعلیمی سایه افکنده بود، در حال فروپاشی است. پژوهش های نوین علوم اعصاب و روان شناسی شناختی نشان می دهند که یادگیری یک فرآیند صرفا منطقی و محاسباتی نیست، بلکه عمیقا با هیجانات و عواطف درهم تنیده است. مقاله حاضر با عنوان «آموزش با طعم انسانیت»، به واکاوی نقش حیاتی عاطفه در تسهیل یادگیری عمیق و پایدار می پردازد. این پژوهش با نقد رویکردهای مکانیکی و حافظه محور، استدلال می کند که دروازه ورود اطلاعات به حافظه بلندمدت، «آمیگدال» یا مرکز پردازش هیجانات مغز است. در این راستا، هشت محور اساسی شامل پیوند ناگسستنی شناخت و هیجان، نقش امنیت روانی در کلاس، اهمیت رابطه معلم و شاگرد، همدلی به عنوان ابزار پداگوژیک، تاثیر اضطراب بر کارکردهای اجرایی مغز، یادگیری اجتماعی-هیجانی، بازخورد عاطفی در ارزشیابی و نهایتا انسانی سازی فضای مدرسه مورد بررسی قرار می گیرند. هدف نهایی، ترسیم چارچوبی برای گذار از «آموزش سرد» (مبتنی بر انتقال داده) به «آموزش گرم» (مبتنی بر معناسازی و ارتباط انسانی) است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی یادگیری عمیق ، علوم اعصاب تربیتی ، هوش هیجانی ، رابطه معلم-دانش آموز ، امنیت روانی ، پداگوژی همدلانه ، آموزش گرم.