/تاثیر ابزارهای هوشمند بر سبک های تدریس و بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری/

در عصر حاضر، فناوری اطلاعات و ارتباطات به عنوان یکی از پیشران های اصلی تغییر در نظام های آموزشی شناخته می شود. ظهور ابزارهای هوشمند، از تخته های تعاملی و تبلت ها گرفته تا نرم افزارهای مدیریت یادگیری و هوش مصنوعی، پارادایم های سنتی آموزش را به چالش کشیده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر این ابزارها بر تغییر سبک های تدریس معلمان (از معلم محور به دانش آموزمحور) و بهبود کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که ادغام ابزارهای هوشمند در کلاس درس، نه تنها باعث افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان می شود، بلکه با شخصی سازی آموزش و ارائه بازخوردهای آنی، عمق یادگیری را افزایش می دهد. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتالی، نیاز به سواد فناوری معلمان و مقاومت های فرهنگی نیز وجود دارد که نیازمند مدیریت صحیح است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، ضمن تبیین مبانی نظری، راهکارهایی برای بهره وری بیشتر از مدارس هوشمند ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:ابزارهای هوشمند ، سبک های تدریس ، فرآیند یاددهی-یادگیری ، تکنولوژی آموزشی ، مدارس هوشمند ، یادگیری الکترونیکی ، تعامل کلاسی.