آموزش در عصر الگوریتم ها: آیا هوش مصنوعی عدالت آموزشی را تقویت می کند یا تضعیف؟

ورود هوش مصنوعی و الگوریتم های یادگیری ماشین به عرصه آموزش، پارادایم های سنتی یادگیری و تدریس را با چالش ها و فرصت های بنیادینی مواجه کرده است. این مقاله به بررسی تاثیرات دوگانه فناوری های هوشمند بر مقوله «عدالت آموزشی» می پردازد. از یک سو، سیستم های تطبیقی و آموزش شخصی سازی شده وعده می دهند که شکاف های یادگیری را پر کرده و دسترسی به منابع باکیفیت را دموکراتیک کنند. از سوی دیگر، خطراتی نظیر سوگیری های الگوریتمی، نقض حریم خصوصی داده ها، و تشدید شکاف دیجیتالی ناشی از نابرابری در زیرساخت ها، تهدیدی جدی برای عدالت محسوب می شوند. با تمرکز بر بافت آموزشی ایران و چالش های بومی، این پژوهش استدلال می کند که تکنولوژی به خودی خود خنثی نیست و بدون نظارت انسانی و چارچوب های اخلاقی دقیق، می تواند نابرابری های موجود را بازتولید یا تسریع کند. هدف نهایی، ارائه تحلیلی انتقادی برای سیاست گذاران و مربیان جهت بهره برداری عادلانه از هوش مصنوعی است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها هوش مصنوعی در آموزش ، عدالت آموزشی ، سوگیری الگوریتمی ، شکاف دیجیتالی ، یادگیری تطبیقی ، اخلاق داده ، سیستم های آموزشی هوشمند ، ایران ، سیاست گذاری آموزشی ، آینده یادگیری.