دستیار هوشمند/

مهلا قاسم پور ، سودابه رحیمی، مهدیه عسکری، فاطمه زمزمکارشناسی رشته علوم تربیتیکارشناسی ارشد رشته پرستاری کارشناسی ارشد رشته روانشناسی کارشناسی بهداشت عمومیچکیدهدر عصر تحول دیجیتال، نظام های آموزشی با چالش های نوظهوری مواجه هستند که یکی از مهم ترین آن ها، مدیریت زمان و انرژی معلمان است. طراحی طرح درس، به عنوان نقشه راه فرایند یاددهی-یادگیری، فعالیتی زمان بر، شناختی و پیچیده است که اغلب بخش عمده ای از زمان غیرموظف معلمان را به خود اختصاص می دهد. این مقاله با رویکردی کاربردی و پژوهشی، به بررسی نقش ابزارهای هوش مصنوعی (AI) و مدل های زبانی بزرگ (LLMs) در بهینه سازی فرایند طراحی آموزشی می پردازد. هدف اصلی، گذار از پارادایم سنتی و زمان بر نگارش دستی به پارادایم «همکاری انسان-ماشین» است. در این پژوهش، ضمن معرفی ابزارهای نوین و در دسترس برای کاربران ایرانی، تکنیک های مهندسی پرامپت (دستورنویسی) برای خلق اهداف آموزشی بر مبنای طبقه بندی بلوم، طراحی فعالیت های یادگیری خلاقانه، و تدوین سنجه های ارزشیابی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری هوشمندانه از این ابزارها، نه تنها زمان تدوین طرح درس را تا ۹۰ درصد کاهش می دهد، بلکه با آزادسازی ظرفیت شناختی معلم، امکان تمرکز بر تعاملات عاطفی و انسانی در کلاس درس را فراهم می آورد. همچنین چالش های اخلاقی، سوگیری های الگوریتمی و ضرورت بومی سازی محتوا بر اساس اسناد بالادستی آموزش و پرورش ایران (سند تحول بنیادین) مورد بحث قرار گرفته است.________________________________________

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، طراحی آموزشی ، طرح درس نویسی ، دستیار هوشمند معلم ، مهندسی پرامپت ، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت زمان معلم.