الگوی تلفیق تکنولوژی با تربیت در مدارس هوشمند

تحولات شگرف فناورانه در قرن بیست و یکم، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های نوینی روبرو ساخته است. ظهور مدارس هوشمند به عنوان پاسخی به این تحولات، بر استفاده از فناوری در فرایندهای یاددهی-یادگیری تاکید دارد. با این حال، تمرکز صرف بر جنبه های فناورانه، غفلت از ابعاد بنیادین تربیت و ارزش های انسانی را به دنبال دارد. این پژوهش با هدف ارائه الگویی جامع برای تلفیق موثر تکنولوژی با تربیت در مدارس هوشمند، به بررسی مبانی نظری، پیشینه پژوهش و مولفه های کلیدی این حوزه می پردازد. چارچوب مفهومی پژوهش بر انسان محوری، اخلاق، هویت و یادگیری عمیق به عنوان ستون های اصلی تلفیق تاکید دارد. همچنین، نقش تحول یافته معلم، دانش آموز و مدیر در محیط های یادگیری هوشمند تشریح شده و فرصت ها و چالش های تربیتی ناشی از به کارگیری فناوری در مدارس هوشمند مورد کاوش قرار می گیرد. الگوی پیشنهادی، رویکردی نظام مند و تعاملی را برای ادغام فناوری در چارچوب اهداف تربیتی، با اولویت بخشی به توسعه فضائل اخلاقی و هویت اسلامی-ایرانی دانش آموزان، ارائه می دهد. این الگو بر توسعه مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت، همکاری و خودراهبری تاکید ورزیده و نقش فناوری را به عنوان ابزاری توانمندساز در خدمت اهداف تربیتی قرار می دهد. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس، معلمان و پژوهشگران علاقه مند به طراحی و پیاده سازی مدارس هوشمند با رویکردی تربیتی و ارزش محور باشد.

کلیدواژه ها:

مدرسه هوشمند ، تلفیق تکنولوژی ، تربیت ، فناوری آموزشی ، یادگیری عمیق ، ارزش های انسانی ، هویت.