نقش معلم در پرورش تفکر نقادانه

تفکر نقادانه یکی از اساسی ترین مهارت های شناختی مورد نیاز دانش آموزان در دنیای پیچیده و متغیر امروز به شمار می رود. نظام های آموزشی معاصر، بیش از گذشته بر پرورش یادگیرندگانی تاکید دارند که توانایی تحلیل، ارزیابی، استدلال منطقی و تصمیم گیری آگاهانه را دارا باشند. در این میان، معلم به عنوان عنصر محوری فرایند یاددهی–یادگیری، نقشی تعیین کننده در شکل گیری و تقویت تفکر نقادانه دانش آموزان ایفا می کند. هدف این مقاله بررسی نقش معلم در پرورش تفکر نقادانه و تبیین ابعاد مختلف این نقش در محیط آموزشی است. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و بر اساس بررسی منابع علمی و پژوهش های مرتبط، به تحلیل مفاهیم تفکر نقادانه، جایگاه آن در آموزش، اهمیت مهارت های ارتباطی و خلاقیت معلم، و تاثیر تعامل معلم و دانش آموز بر رشد این مهارت می پردازد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که استفاده از روش های تدریس فعال، ایجاد فضای امن روانی، تشویق به پرسشگری و گفت وگو، و بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی، می تواند نقش معلم را در پرورش تفکر نقادانه تقویت کند. در نهایت، توجه به توانمندسازی حرفه ای معلمان و بازنگری در شیوه های آموزشی، به عنوان پیش شرط های اساسی تحقق تفکر نقادانه در مدارس، مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

تفکر نقادانه ، نقش معلم ، مهارت های ارتباطی ، آموزش ابتدایی