هوش هیجانی؛ پلی میان ریاضی، زیست و تاریخ برای رشد فردی دانش آموزان

هدف این مقاله تبیین نقش هوش هیجانی به عنوان عامل پیونددهنده مفاهیم دروس ریاضی، زیست شناسی و تاریخ برای رشد فردی دانش آموزان است. در این راستا، مولفه های کلیدی هوش هیجانی قابل ادغام در هر درس شناسایی و چگونگی این یکپارچه سازی تحلیل شده است. این پژوهش با رویکردی کیفی و با استفاده از روش کتابخانه ای از نوع توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده های آن از طریق مطالعه عمیق و تحلیل منابع مرتبط فارسی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که مولفه هایی چون خودتنظیمی و انگیزش در ریاضیات، همدلی و خودآگاهی در زیست شناسی، و مهارت های اجتماعی و خودآگاهی در تاریخ، نقاط اتصال اصلی هستند. این پیوند از طریق تغییر در راهبردهای تدریس محقق می شود و یادگیری را از حالت منفعل خارج ساخته و به تجربه ای معناساز برای رشد همه جانبه دانش آموز تبدیل می کند. در نهایت، این رویکرد می تواند به پرورش دانش آموزانی تاب آور، همدل، مسئول و متفکر بینجامد.واژگان کلیدی: هوش هیجانی، برنامه درسی یکپارچه، ریاضیات، زیست شناسی، تاریخ، رشد فردی.