اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر تنظیم هیجان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر تنظیم هیجان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر و پسر ۱۳ تا ۱۵ ساله منطقه گواور بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه اول منطقه گواور در سال تحصیلی ۱۰۴۴–۱۴۰۳ بود. نمونه ای متشکل از ۶۰ نفر (۳۰ دختر و ۳۰ پسر) به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گماشته شدند. گروه آزمایش در ۹ جلسه آموزش مهارت های زندگی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد تنظیم هیجان و سازگاری اجتماعی استفاده شد. داده ها با بهره گیری از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ در سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل گردید. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های زندگی به طور معناداری موجب تنظیم هیجان و سازگاری اجتماعی، در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. این یافته ها حاکی از آن است که آموزش مهارت های زندگی می تواند به عنوان روشی موثر در بهبود مهارت های روان شناختی و اجتماعی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، تنظیم هیجان ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان