مدرسه هوشمند و چالش های تربیتی و آموزشی آن

گسترش فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات، نظام های آموزشی را با تحولات بنیادین مواجه ساخته و زمینه شکل گیری مدرسه هوشمند را فراهم کرده است. مدرسه هوشمند به عنوان رویکردی نوین، با بهره گیری هدفمند از ابزارهای دیجیتال، محیطی تعاملی، پویا و یادگیرنده محور ایجاد می کند که می تواند به ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری و شکوفایی استعدادهای دانش آموزان منجر شود. با این حال، هوشمندسازی مدارس تنها یک تحول فناورانه نیست، بلکه پیامدهای عمیق تربیتی، فرهنگی و اجتماعی به همراه دارد. استفاده ناآگاهانه یا افراطی از فناوری ممکن است موجب کاهش تعاملات انسانی، تضعیف نقش تربیتی معلم، بروز چالش های اخلاقی و افزایش نابرابری آموزشی شود. از سوی دیگر، عواملی همچون سواد دیجیتال معلمان و دانش آموزان، مسئولیت پذیری دیجیتال، طراحی صحیح ارزیابی های هوشمند و توجه به سلامت جسمی و روانی فراگیران، نقش تعیین کننده ای در موفقیت مدرسه هوشمند دارند. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بررسی مبانی نظری مدرسه هوشمند و چالش های تربیتی و آموزشی آن می پردازد و تلاش می کند با اتکا به پژوهش های داخلی، راهکارهایی برای بهره گیری متعادل و تربیت محور از فناوری در مدارس ارائه دهد. نتایج نشان می دهد که تحقق اهداف مدرسه هوشمند مستلزم نگاه جامع، سیاست گذاری آگاهانه و تلفیق فناوری با ارزش های اصیل تعلیم و تربیت است.

کلیدواژه ها:

مدرسه هوشمند ، چالش های تربیتی ، سواد دیجیتال ، آموزش هوشمند