پیش بینی کیفیت زندگی مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه براساس نگرش نسبت به ناتوانی،حمایت اجتماعی، اطلاعات وجمعیت شناختی با نقش میانجی استرس والدگری

پژوهش حاضر باهدف پیش بینی کیفیت زندگی مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه بر اساس نگرش نسبت به ناتوانی، حمایت اجتماعی، اطلاعات وجمعیت شناختی با نقش میانجی استرس والدگری انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه (۲۲۲۱۶ نفر) در شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۱ می باشد که با توجه به جدول مورگان تعداد ۳۷۹ نفر ازمادران دارای فرزند با نیازهای ویژه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. در جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی بورک و اندرسون، نگرش نسبت به ناتوانی فونتس و همکاران، حمایت اجتماعی و فرم کوتاه مقیاس استرس والدین آبدین استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی همچون میانگین، انحراف معیار، حداقل و حداکثر نمره و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. در این پژوهش با استفاده از نرم افزارMATLABیک شبکه عصبی جهت پیش بینی کیفیت مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه طراحی و ساخته شد. نتایج حاصل از تحلیل شبکه عصبی طراحی نشان می دهد که به ترتیب متغیرهای نگرش به ناتوانی، استرس والدگری، واحد یا چندگانه بودن ناتوانی، هزینه درمان و درآمد دارای اهمیت نسبی بیشتری در پیش بینی کیفیت زندگی مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه دارد.کلیدواژه: کیفیت زندگی، نگرش به ناتوانی، حمایت اجتماعی، استرس والدگری، اطلاعات جمعیت شناختی