کاهش پدیده «خودکاوی مخرب» در نوجوانان: راهبردهای پرورشی برای تقویت نگرش مثبت به خود

دیده خودکاوی مخرب در نوجوانان، به عنوان فرآیند افراطی تامل منفی و قضاوتگرانه نسبت به خود، تهدیدی جدی برای سلامت روان و عملکرد آنان محسوب می شود. هدف این پژوهش، تبیین راهبردهای پرورشی برای کاهش این پدیده و تقویت نگرش مثبت به خود در نوجوانان بود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و از نوع کتابخانه ای انجام شد و با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی داخلی، منابع مرتبط گردآوری و با تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که عوامل بین فردی و محیطی مانند فضای انتقادی خانواده و جو رقابتی مدرسه در تشدید خودکاوی مخرب نقش دارند. راهبردهای موثر در سه سطح فردی (آموزش خودشفقتی و ذهن آگاهی)، خانوادگی (جایگزینی گفت وگوی همدلانه با انتقاد) و آموزشی (تغییر تاکید از رتبه به پیشرفت فردی) شناسایی شدند. نتیجه گیری کلیدی پژوهش ضرورت نگاه یکپارچه و هماهنگ خانواده و مدرسه در اجرای همزمان این راهبردها را برای دستیابی به نتایج پایدار تاکید می کند.واژگان کلیدی: خودکاوی مخرب، نگرش به خود، نوجوانان، راهبردهای پرورشی، خودشفقتی