بررسی رابطه بین شیوه های ارزشیابی معلمان و میزان اضطراب امتحان در دانش آموزان

در این پژوهش، رابطه بین شیوه های ارزشیابی معلمان و میزان اضطراب امتحان در دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت تا نقش ارزشیابی به عنوان یکی از مولفه های موثر در یادگیری و سلامت روانی دانش آموزان تبیین شود. ارزشیابی، اگرچه یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی محسوب می شود، در عمل اغلب به نمره دهی و آزمون های پایانی محدود شده و کمتر به کارکردهای تربیتی و حمایتی آن توجه شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که شیوه های ارزشیابی سنتی، نمره محور و مقایسه ای، با افزایش معنادار اضطراب امتحان در دانش آموزان همراه هستند و می توانند موجب کاهش اعتمادبه نفس، افت تمرکز و تضعیف عملکرد تحصیلی شوند. در مقابل، ارزشیابی های تکوینی، توصیفی و عملکردی که بر فرآیند یادگیری، بازخورد مستمر و پیشرفت فردی تاکید دارند، نقش موثری در کاهش اضطراب امتحان ایفا می کنند. یافته ها همچنین حاکی از آن است که نوع و کیفیت بازخورد معلم، به ویژه بازخوردهای حمایتی و سازنده، تاثیر قابل توجهی بر نگرش دانش آموزان نسبت به امتحان و میزان اضطراب آنان دارد. شفافیت و عدالت در معیارهای ارزشیابی نیز به عنوان عاملی مهم در ایجاد احساس امنیت روانی و اعتماد دانش آموزان شناسایی شد. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که اصلاح شیوه های ارزشیابی و حرکت به سوی رویکردهای یادگیری محور، می تواند علاوه بر بهبود کیفیت آموزش، به کاهش اضطراب امتحان و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان کمک کند و ارزشیابی را از ابزاری تنش زا به فرصتی برای رشد و یادگیری تبدیل سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، تدریس ، یادگیری ، ارزشیابی