بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای روش های تدریس نوین: مطالعه تطبیقی نظام آموزشی فنلاند، ژاپن و کانادا

تحولات سریع فناوری های دیجیتال، به ویژه هوش مصنوعی، موجب دگرگونی عمیق در نظام های آموزشی و روش های تدریس نوین شده است. هوش مصنوعی با قابلیت هایی نظیر تحلیل کلان داده ها، یادگیری ماشین، سیستم های توصیه گر و یادگیری تطبیقی، امکان شخصی سازی فرایند یاددهی–یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش را فراهم کرده است. هدف این مقاله، بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود و تحول روش های تدریس نوین از طریق مطالعه تطبیقی سه نظام آموزشی پیشرو شامل فنلاند، ژاپن و کانادا است. این پژوهش با رویکرد مروری و بر اساس تحلیل اسناد، گزارش های رسمی، مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی و منابع به روز انجام شده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که هر سه کشور مورد مطالعه، هوش مصنوعی را به عنوان ابزاری راهبردی برای ارتقای کیفیت تدریس، افزایش مشارکت یادگیرندگان و بهبود ارزیابی آموزشی به کار گرفته اند، اما رویکردها و اولویت های متفاوتی دارند. فنلاند بر شخصی سازی یادگیری و حمایت از نقش معلم تاکید دارد، ژاپن از فناوری های هوشمند و ربات های آموزشی برای تقویت یادگیری فعال بهره می برد و کانادا تمرکز ویژه ای بر آموزش مبتنی بر داده و توسعه شایستگی های دیجیتال دارد. نتایج تطبیقی حاکی از آن است که موفقیت در به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش، مستلزم وجود زیرساخت فناورانه، سیاست گذاری آموزشی منسجم، توانمندسازی معلمان و توجه به ملاحظات اخلاقی و عدالت آموزشی است. در نهایت، این مقاله با ارائه دلالت های سیاستی، می تواند الگویی مفهومی برای بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روش های تدریس نوین ، نظام آموزشی فنلاند ، نظام آموزشی ژاپن ، نظام آموزشی کانادا