آثار و نتایج مثبت ارزشیابی تکوینی بر جنبه های مختلف فرآیند یادگیری

ارزشیابی تکوینی به عنوان یکی از رویکردهای نوین سنجش آموزشی، جایگاه ویژه ای در ارتقای کیفیت یاددهی و یادگیری دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی آثار و نتایج مثبت ارزشیابی تکوینی بر جنبه های مختلف فرایند یادگیری است. یافته های حاصل از مرور منابع علمی داخلی و خارجی نشان می دهد که اجرای نظام مند ارزشیابی تکوینی موجب بهبود پیشرفت تحصیلی، افزایش انگیزش درونی، تقویت یادگیری عمیق و کاهش اضطراب امتحان در میان دانش آموزان می گردد. این نوع ارزشیابی با ارائه بازخوردهای توصیفی و اصلاحی، بستر یادگیری پویا و فردمحور را فراهم می سازد و معلمان را در تصمیم گیری های آموزشی موثر یاری می دهد. همچنین، تاکید بر فرایند و نه صرفا نتیجه، به شکل گیری نگرش مثبت نسبت به یادگیری و رشد مهارت های خودتنظیمی منجر می شود. بر اساس نتایج، ارزشیابی تکوینی علاوه بر ارتقای کیفیت تدریس، به تحقق عدالت آموزشی از طریق توجه به تفاوت های فردی کمک می کند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که نهادینه سازی ارزشیابی تکوینی در نظام آموزشی، پیش شرط دستیابی به یادگیری مادام العمر و آموزش اثربخش است. این پژوهش بر ضرورت آموزش حرفه ای معلمان و بازنگری در سیاست های سنجش آموزشی تاکید دارد تا ارزشیابی تکوینی به عنوان ابزار رشد، اصلاح و یادگیری واقعی جایگزین نگرش نمره محور گردد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تکوینی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، یادگیری عمیق ، عدالت آموزشی.