بازتعریف نقش سرمایه اجتماعی والدین در تعاملات مدرسه ای و پرورش استعدادهای بالقوه دانش آموزان در محیط های آموزشی و پرورشی

سرمایه اجتماعی والدین به عنوان یکی از مولفه های کلیدی خانواده، نقش مهمی در تعاملات مدرسه ای و پرورش استعدادهای بالقوه دانش آموزان ایفا می کند. این مطالعه با هدف بررسی بازتعریف نقش سرمایه اجتماعی والدین در محیط های آموزشی و پرورشی انجام شد. روش تحقیق به صورت مروری بوده و با تحلیل منابع علمی، مقالات، کتب و پایان نامه های مرتبط، مبانی نظری، پیشینه تحقیق و یافته های موجود گردآوری و تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که سرمایه اجتماعی والدین شامل شبکه های ارتباطی، اعتماد متقابل و منابع حمایتی، نقشی راهبردی در افزایش کیفیت تعاملات مدرسه ای و بهره مندی دانش آموزان از فرصت های آموزشی و پرورشی دارد.تحلیل مطالعات پیشین نشان می دهد مشارکت فعال والدین در جلسات مدرسه، برنامه های آموزشی و فعالیت های گروهی، باعث تقویت حس تعلق، اعتماد و همکاری میان والدین و معلمان می شود و زمینه توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و خلاقیت دانش آموزان را فراهم می آورد. همچنین، سرمایه اجتماعی والدین می تواند از طریق حمایت های عاطفی و آموزشی، ایجاد انگیزه یادگیری و فراهم کردن فرصت های پرورشی، به شناسایی و پرورش استعدادهای بالقوه دانش آموزان کمک کند.با این حال، محدودیت هایی همچون عدم مشارکت فعال والدین، تفاوت های فرهنگی و اجتماعی، محدودیت های اقتصادی و زمانی، و نابرابری دسترسی به منابع آموزشی می تواند اثرگذاری سرمایه اجتماعی والدین را کاهش دهد. از سوی دیگر، فرصت های موجود شامل تقویت شبکه های ارتباطی، ایجاد محیط های آموزشی حمایتی و خلاقانه، و توسعه مهارت های والدین، می تواند اثرگذاری سرمایه اجتماعی را افزایش دهد و کیفیت فرآیندهای آموزشی و پرورشی را ارتقا بخشد.نتایج این پژوهش بر اهمیت تعامل مستمر میان خانواده و مدرسه تاکید دارد و نشان می دهد که توجه به سرمایه اجتماعی والدین، کلید توسعه توانمندی ها و پرورش استعدادهای دانش آموزان است. بنابراین، برنامه ریزی آموزشی و پرورشی باید با هدف تقویت سرمایه اجتماعی والدین و ارتقای مشارکت آنان در فرآیند یادگیری و پرورش دانش آموزان انجام شود.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی والدین ، تعاملات مدرسه ای ، پرورش استعداد ، مشارکت والدین ، محیط آموزشی و پرورشی