مدرسه به عنوان فضای تجربه هیجانی–تحصیلی: بازخوانی نقش محیط آموزشی در نگرش یادگیرندگان؛ چالش ها و فرصت ها

مدرسه به عنوان محیطی آموزشی، نقش مهمی در شکل گیری تجربه های هیجانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان دارد. این پژوهش با هدف بازخوانی نقش محیط آموزشی در نگرش یادگیرندگان و تحلیل چالش ها و فرصت های موجود، به صورت مروری–تحلیلی انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که کیفیت تجربه هیجانی–تحصیلی دانش آموزان تحت تاثیر ابعاد چندگانه ای از محیط مدرسه است؛ از جمله شرایط فیزیکی و کالبدی، کیفیت تعاملات انسانی و معلم–دانش آموز، تنوع روش های یادگیری، شاداب سازی محیط و تعامل با خانواده. محیط فیزیکی مناسب با امکانات استاندارد و طراحی انعطاف پذیر، توجه به نور، تهویه و زیباسازی محیط، زمینه افزایش تمرکز و آمادگی ذهنی را فراهم می کند. در کنار آن، جو حمایتی، روابط مثبت و احترام متقابل میان معلمان و دانش آموزان، نقش تعیین کننده ای در انگیزش درونی، مشارکت فعال و سلامت روانی ایفا می کند. همچنین، استفاده از روش های آموزشی متنوع و فضاهای منعطف، فرصت های یادگیری فعال و تجربه مهارت های اجتماعی و خلاقیت را افزایش می دهد. ارتباط موثر مدرسه با خانواده نیز، باعث تقویت حمایت عاطفی و آموزشی و ایجاد نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به یادگیری می شود. با وجود این ظرفیت ها، چالش هایی نظیر رویکردهای سنتی، فشارهای ارزیابی، محدودیت های فیزیکی، ضعف تعاملات انسانی و نابرابری های اجتماعی و اقتصادی، می توانند کیفیت تجربه تحصیلی را کاهش دهند.پیشنهادات ارائه شده شامل بهبود طراحی فضاهای آموزشی، شاداب سازی محیط، توسعه مهارت های حرفه ای معلمان، گسترش تنوع و انعطاف یادگیری، تقویت تعامل مدرسه و خانواده، و استفاده هوشمندانه از فناوری های نوین آموزشی است. اجرای این راهکارها می تواند مدرسه را به فضایی پویا، حمایتگر و انگیزه بخش تبدیل کرده و همزمان رشد شناختی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان را تقویت نماید.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، تجربه هیجانی–تحصیلی ، محیط آموزشی ، نگرش یادگیرندگان ، شاداب سازی مدارس ، تعامل معلم–دانش آموز ، تنوع یادگیری