آموزش مهارت های ارتباطی و تاثیر آن بر ایجاد محیط آموزشی مثبت

فضای کلاس درس یکی از عوامل موثر در کیفیت یادگیری و انگیزش دانش آموزان است. پژوهش حاضر به بررسی نقش آموزش مهارت های ارتباطی در ایجاد محیط آموزشی مثبت پرداخته است. مهارت های ارتباطی شامل توانایی بیان نظرات، گوش دادن موثر، همدلی و کنترل هیجانات در تعاملات اجتماعی است. یافته ها نشان می دهد دانش آموزانی که این مهارت ها را فراگرفته اند، در تعاملات خود با همسالان و معلم، رفتارهای سازگارانه و مشارکتی بیشتری از خود نشان می دهند. این امر موجب کاهش تعارض، افزایش همکاری و تقویت روابط انسانی در کلاس درس می شود. آموزش مهارت های ارتباطی نه تنها کیفیت تعاملات دانش آموزان را بهبود می بخشد، بلکه اعتماد به نفس و انگیزه یادگیری آنان را نیز افزایش می دهد. در نهایت، نتایج پژوهش بیانگر آن است که آموزش مهارت های ارتباطی ابزار مهمی برای ایجاد فضایی مثبت، فعال و حمایتی در کلاس درس است.واژگان کلیدی: مهارت های ارتباطی، محیط آموزشی مثبت، همکاری دانش آموزان، انگیزش یادگیری، روابط انسانی