کارکرد آموزش مهارت های زندگی در تقویت شایستگی های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان

آموزش مهارت های زندگی یکی از رویکردهای اساسی در نظام های آموزشی معاصر است که با هدف پرورش ابعاد مختلف شخصیت دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارکرد آموزش مهارت های زندگی در تقویت شایستگی های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی با رویکرد مروری است. یافته های پژوهش نشان می دهد آموزش مهارت های زندگی نقش موثری در بهبود توانایی های ارتباطی، مدیریت هیجان ها، همدلی، همکاری و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارد. دانش آموزانی که از آموزش مهارت های زندگی برخوردار می شوند، توانایی بیشتری در کنترل احساسات، حل تعارض ها و برقراری روابط سالم اجتماعی از خود نشان می دهند. همچنین این آموزش ها به افزایش خودآگاهی، عزت نفس و احساس مسئولیت پذیری کمک کرده و زمینه رشد عاطفی متعادل را فراهم می سازد. نتایج نشان می دهد آموزش مهارت های زندگی می تواند به عنوان ابزاری پیشگیرانه، از بروز مشکلات رفتاری و عاطفی در دانش آموزان جلوگیری کند. در مجموع، توجه نظام مند به آموزش مهارت های زندگی در مدارس می تواند نقش مهمی در تربیت دانش آموزانی توانمند، سازگار و برخوردار از سلامت اجتماعی و هیجانی ایفا کند.واژگان کلیدی: مهارت های زندگی، شایستگی اجتماعی، رشد هیجانی، دانش آموزان، آموزش مدرسه ای