نقش آموزش مهارت های زندگی در ارتقای سلامت اجتماعی و هیجانی دانش آموزان

سلامت اجتماعی و هیجانی دانش آموزان از اهداف اساسی تربیت در نظام های آموزشی محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در ارتقای سلامت اجتماعی و هیجانی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع علمی و پژوهش های مرتبط است. یافته ها نشان می دهد آموزش مهارت های زندگی می تواند به بهبود روابط بین فردی، افزایش همدلی، تقویت مهارت های ارتباطی و مدیریت هیجان ها در دانش آموزان کمک کند. این آموزش ها موجب می شود دانش آموزان توانایی بیشتری در مقابله با فشارهای روانی و اجتماعی داشته باشند و رفتارهای سالم تری از خود نشان دهند. همچنین آموزش مهارت های زندگی به کاهش اضطراب، افزایش احساس شایستگی و بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان منجر می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد گنجاندن آموزش مهارت های زندگی در برنامه های آموزشی مدارس می تواند نقش موثری در پیشگیری از مشکلات رفتاری و عاطفی ایفا کرده و محیطی امن و حمایتی برای رشد دانش آموزان فراهم آورد. در مجموع، آموزش مهارت های زندگی به عنوان رویکردی تربیتی، نقش کلیدی در ارتقای سلامت اجتماعی و هیجانی دانش آموزان دارد.واژگان کلیدی: مهارت های زندگی، سلامت اجتماعی، سلامت هیجانی، تربیت دانش آموزان، آموزش مدرسه ای