تاثیر روش های فعال ،همکاری محور بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

در سال های اخیر، توجه به روش های نوین تدریس و جایگزینی رویکردهای سنتی با روش های فعال و همکاری محور در نظام های آموزشی اهمیت فزاینده ای یافته است. روش های فعال یاددهی–یادگیری با تاکید بر مشارکت دانش آموزان، تعامل گروهی، حل مسئله و یادگیری مبتنی بر همکاری، می توانند نقش موثری در بهبود کیفیت یادگیری ایفا کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری روش های فعال و همکاری محور بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از یافته های پژوهش های پیشین و شواهد تجربی انجام شده است. نتایج مطالعات نشان می دهد که استفاده از روش های فعال و مشارکتی موجب افزایش انگیزه یادگیری، تقویت تعاملات اجتماعی، بهبود درک مفاهیم درسی و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می شود. همچنین این روش ها با فراهم کردن فرصت مشارکت فعال، به رشد مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان کمک می کنند. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود معلمان دوره ابتدایی با بهره گیری هدفمند از روش های فعال و همکاری محور، زمینه یادگیری عمیق تر و پایدارتر دانش آموزان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

روش های فعال یادگیری ، یادگیری همکاری محور ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان دوره ابتدایی