بررسی نقش بازخوردی تقویت کننده های کلامی وغیرکلامی درفرایندیاددهی- یادگیری

پژوهش حاضر با روش تحلیلی وتوصیفی انجام شد. هدف آن بیان کاربرد مولفه های کلامی وغیرکلامی تقویت کننده ، درکیفیت-بخشی به بازخوردها وپسخوران های در جریان فرایند یاددهی ویادگیری دانش آموزان وبویژه در بازخوردهای شفاهی ارزشیابی توصیفی توسط معلمان بود. مدل تحلیلی پژوهش به پیروی از مدل(الیس، ۱۹۸۵)، بود. درنگاه نوین به ارزشیابی، در سراسرمکاتب فلسفی وآراهای تربیتی، یادگیری بازخوردها وپسخوراندها می توانند نقش درمان کننده داشته باشند.جامعه آماری پژوهش: تمام دانش آموزان ومعلمان ومربیان کشور بود. ابزار گردآوری داده ها: تمام مقالات مربوط به ارتباطات در فرهنگ سازمانی ویادگیری بود و به شکل بررسی مروری وبا تلفیقی از روش تحلیل مضمون انجام گرفت. نتایج اصلی پژوهش حاکی از آن بود که بسیاری از معلمان ما باید درخصوص نحوه ی به کارگیری تقویت کننده های کلامی وغیرکلامی دربازخوردهاوپسخوراندها دقت لازم را به خرج دهند زیرا شعار اصلی ارزشیابی توصیفی «ارزشیابی درخدمت یادگیری» است واین گفته زمانی محقق خواهد شد که ما دانش آموزان را متوجه نحوه ی یادگرفتن یادگیری خود نماییم وبه عبارتی به سطح «فراشناخت»برسانیم. از نتایج فرعی پژوهش نیز این بود که، بازخوردها وپسخوران های کلامی وغیرکلامی به دانش آموزان توسط معلمان در فرایند یاددهی ویادگیری،هنگام ارزشیابی ها ونیز در فرهنگ سازمانی معلمان وارتباطات اجتماعی دانش-آموزان نقش مهمی دارد.

کلیدواژه ها:

مولفه های کلامی وغیر کلامی ، تقویت کننده ، پسخوران ، بازخورد ، برنامه درسی ملی