بررسی تاثیر روش های مداخله ای چندجانبه بر بهبود سازگاری تحصیلی و روانی-اجتماعی دانش آموزان

سازگاری تحصیلی و روانی-اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی، به عنوان زیربنای موفقیت های آکادمیک و شخصیتی آینده آن ها، از اهمیت بسزایی برخوردار است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش مداخله ای چندجانبه، تلفیقی از راهکارهای مشاوره ای، آموزشی، اخلاقی و علمی، بر بهبود این دو نوع سازگاری طراحی شده است. روش تحقیق این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم و پنجم ابتدایی در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ می باشد که به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته تحت یک برنامه مداخله ای ساختاریافته قرار گرفت که مولفه های آن با توجه به تخصص تیم پژوهشی (شامل مشاوره، آموزش ابتدایی، مفاهیم اخلاقی و جذابیت های علمی) طراحی شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد سازگاری تحصیری و سازگاری روانی-اجتماعی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و به کارگیری آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین نمرات پس آزمون سازگاری تحصیلی و روانی-اجتماعی دو گروه آزمایش و کنترل، پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری وجود دارد و گروه آزمایش بهبود قابل ملاحظه ای را نشان داد. این نتایج حاکی از اثربخشی رویکرد چندجانبه و مشارکت تخصص های میان رشته ای در طراحی مداخلات موثر برای دانش آموزان دوره ابتدایی است. اجرای چنین برنامه هایی می تواند به عنوان راهبردی عملی در مدارس جهت ارتقای سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سازگاری تحصیلی ، سازگاری روانی-اجتماعی ، مداخله چندجانبه ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، پژوهش میان رشته ای