بررسی اثر انگیزش تحصیلی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی

انگیزش تحصیلی یکی از مهم ترین عوامل روان شناختی موثر بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود و نقش اساسی در جهت دهی رفتارهای آموزشی، میزان تلاش، پشتکار و علاقه مندی آنان به فعالیت های یادگیری ایفا می کند. مقطع ابتدایی به عنوان پایه و زیربنای نظام آموزشی، دوره ای حساس در شکل گیری نگرش ها، باورها و انگیزه های تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود؛ به گونه ای که تجارب آموزشی این دوره می تواند آثار بلندمدتی بر عملکرد تحصیلی و مسیر تحصیلی آینده آنان بر جای گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر انگیزش تحصیلی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. در این مطالعه، انگیزش تحصیلی به عنوان متغیر مستقل و پیشرفت تحصیلی به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شده و تلاش شده است تا ابعاد مختلف انگیزش تحصیلی از جمله انگیزش درونی، انگیزش بیرونی و بی انگیزگی مورد بررسی قرار گیرد. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از انگیزش تحصیلی برخوردارند، عملکرد تحصیلی بهتری داشته، مشارکت فعال تری در فعالیت های کلاسی نشان می دهند و در مواجهه با چالش های یادگیری از پشتکار بیشتری برخوردارند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمای مناسبی برای معلمان، والدین و برنامه ریزان آموزشی در جهت طراحی راهبردهای آموزشی موثر به منظور افزایش انگیزش تحصیلی و بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی باشد.و هدف از این پژوهش بررسی اثر انگیزش تحصیلی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی و از روش توصیفی_تحلیلی استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

انگیزه ، معلم ، دانش آموز ، موفقیت ، پیشرفت تحصیلی