نقش بازی های تربیتی در ارتقای تعاملات مثبت و کاهش رفتارهای ناسازگار در مدرسه

بازی های تربیتی به عنوان یکی از ابزارهای آموزشی–تربیتی موثر، نقشی کلیدی در ارتقای تعاملات مثبت و کاهش رفتارهای ناسازگار در محیط مدرسه ایفا می کنند. هدف این پژوهش، بررسی جایگاه بازی های تربیتی در تقویت مهارت های اجتماعی، سازگاری رفتاری و سلامت روانی دانش آموزان و ارائه چارچوبی تحلیلی برای بهره گیری بهینه از آن ها است. روش پژوهش حاضر، مروری و توصیفی–تحلیلی است و منابع آن شامل مقالات علمی–پژوهشی، پایان نامه ها، کتاب ها و متون نظری داخلی و خارجی مرتبط با موضوع می باشد.یافته ها نشان می دهد که بازی های تربیتی زمینه مشارکت فعال دانش آموزان، تعاملات اجتماعی سالم، تقویت همکاری، همدلی، احترام متقابل و مسئولیت پذیری را فراهم می آورند. همچنین این فعالیت ها موجب افزایش مهارت های زندگی شامل حل مسئله، تصمیم گیری، کنترل هیجان و خودتنظیمی می شوند که مستقیما با کاهش رفتارهای ناسازگار مرتبط است. تجربه های مثبت، موفقیت آمیز و هیجان برانگیز در جریان بازی، اعتمادبه نفس، انگیزه یادگیری و تاب آوری روانی دانش آموزان را ارتقا می بخشد و توان مقابله آن ها با ناکامی ها و تنش های محیطی را افزایش می دهد. از سوی دیگر، بازی های تربیتی فرصتی برای آموزش غیرمستقیم ارزش ها و هنجارهای اخلاقی فراهم می کنند و موجب نهادینه شدن رفتارهای اخلاقی و اجتماعی مطلوب می شوند.نتایج تحلیل نشان می دهد که بهره گیری هدفمند و منسجم از بازی های تربیتی، می تواند نقش پیشگیرانه و آموزشی موثری در مدارس داشته باشد و محیطی شاد، پویا و همدل ایجاد کند. این رویکرد نه تنها مهارت ها و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان را تقویت می کند، بلکه سلامت روانی و انگیزه تحصیلی آنان را نیز بهبود می بخشد و زمینه ساز پرورش نسلی مسئول، توانمند و سازگار می شود.

کلیدواژه ها:

بازی های تربیتی ، تعاملات مثبت ، رفتارهای ناسازگار ، مهارت های اجتماعی ، سلامت روانی ، مدرسه