از یادگیری سرگرم کننده تا رشد اخلاقی: بررسی نقش بازی های تربیتی در توسعه احترام اجتماعی در مدارس

تحقیقات اخیر نشان می دهد که پرورش مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان، علاوه بر آموزش های نظری، نیازمند استفاده از روش های فعال و تجربه محور است. بازی های تربیتی به عنوان یکی از این رویکردها، نقش قابل توجهی در توسعه احترام اجتماعی، همدلی، مسئولیت پذیری و رفتارهای اخلاقی دانش آموزان ایفا می کنند. پژوهش حاضر با استفاده از روش مروری تحلیلی و مطالعه منابع فارسی و لاتین، به بررسی جایگاه بازی های تربیتی در ارتقای مهارت های اجتماعی و رشد اخلاقی دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که بازی های گروهی و مشارکتی، با فراهم آوردن تجربه های عملی، تعامل مستقیم با دیگران و تمرین ارزش های اخلاقی، می توانند یادگیری معنادار و درونی سازی رفتارهای اجتماعی و اخلاقی را تسهیل کنند.از سوی دیگر، اجرای این روش با چالش هایی مانند محدودیت های زمانی، نگرش های سنتی، کمبود فضای مناسب و امکانات، و نیاز به آموزش تخصصی معلمان مواجه است. با این حال، فرصت های قابل توجهی نیز وجود دارد؛ از جمله افزایش انگیزه و شادکامی دانش آموزان، تقویت مهارت های زندگی و تعامل اجتماعی، شناسایی استعدادهای فردی و پرورش ویژگی های اخلاقی همچون همدلی، مسئولیت پذیری و خودکنترلی.تحلیل های انجام شده نشان می دهد که ادغام برنامه ریزی شده بازی های تربیتی در محیط مدرسه، همراه با حمایت معلمان و مدیران، می تواند موجب شکل گیری نسلی مسئول، اخلاق مدار و اجتماعی شود و فاصله میان دانش و عمل اخلاقی را کاهش دهد. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که بهره گیری هدفمند از بازی های تربیتی به عنوان یک ابزار تربیتی عملی، می تواند نقش کلیدی در تحول نظام آموزش و پرورش و ارتقای کیفیت یادگیری اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

بازی های تربیتی ، احترام اجتماعی ، رشد اخلاقی ، مهارت های اجتماعی ، مدارس ، یادگیری تجربه محور