رابطه توانمندسازی روانشناختی، ویژگی های شخصیتی و فرسودگی شغلی معلمان دوره متوسطه دوم

فرسودگی شغلی معلمان یکی از مهم ترین چالش های روانشناختی و سازمانی در نظام آموزشی است که می تواند بر سلامت روان، انگیزه شغلی و کیفیت تدریس تاثیر منفی داشته باشد. معلمان دوره متوسطه دوم به دلیل مواجهه با حجم بالای محتوای آموزشی، نیازهای متنوع دانش آموزان و فشارهای ارزشیابی، بیشتر در معرض فرسودگی شغلی قرار دارند. در این راستا، توانمندسازی روانشناختی و ویژگی های شخصیتی معلمان به عنوان عوامل کلیدی فردی و سازمانی مطرح هستند که می توانند اثر قابل توجهی بر کاهش فرسودگی شغلی داشته باشند. توانمندسازی روانشناختی شامل ابعاد خودکارآمدی، معنا بخشی به کار، احساس کنترل و تاثیرگذاری بر نتایج کاری است و موجب افزایش انگیزه درونی، رضایت شغلی و توانایی مدیریت فشارهای شغلی می شود.ویژگی های شخصیتی معلمان نیز نقش تعیین کننده ای در تجربه فرسودگی شغلی و پاسخ به توانمندسازی روانشناختی ایفا می کنند. صفات پایدار فردی مانند مسئولیت پذیری، ثبات هیجانی، برون گرایی، توافق پذیری و گشودگی به تجربه می توانند شدت فشارهای شغلی را تعدیل کرده و ظرفیت فرد برای مقابله با استرس ها و بهره مندی از توانمندسازی روانشناختی را افزایش دهند. مطالعات پیشین نشان داده اند که معلمان با ثبات هیجانی و مسئولیت پذیری بالا، سطح پایین تری از خستگی عاطفی و بی تفاوتی نسبت به کار را تجربه می کنند و اثرات مثبت توانمندسازی روانشناختی در آنان بیشتر نمایان می شود.با توجه به اهمیت سلامت روان و عملکرد حرفه ای معلمان و نقش آنان در کیفیت یادگیری دانش آموزان، مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه میان توانمندسازی روانشناختی، ویژگی های شخصیتی و فرسودگی شغلی معلمان دوره متوسطه دوم انجام شد. نتایج پژوهش می تواند شکاف موجود در مطالعات پیشین را پر کرده و اطلاعات کاربردی برای طراحی برنامه های آموزشی و مدیریتی به منظور کاهش فرسودگی شغلی و ارتقای بهره وری معلمان ارائه دهد.این مطالعه اهمیت ویژه ای در ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روانی معلمان دارد و می تواند مدیران و سیاست گذاران آموزشی را در تدوین راهکارهای موثر برای بهبود شرایط کاری و انگیزه شغلی معلمان یاری کند.کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، توانمندسازی روانشناختی ، ویژگی های شخصیتی ، معلمان ، آموزش متوسطه دوم