نقش مواجهه کنترل شده با شکست در یادگیری دوره ابتدایی

این پژوهش با هدف تبیین نقش سازوکار «مواجهه کنترل شده با شکست (Controlled Exposure to Failure – CEF) در فرآیند یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی، بر مبنای تعامل پیچیده میان فرآیندهای شناختی و هیجانی تدوین شده است. در دوره ابتدایی، که پایه های اساسی یادگیری و خودانگاره شکل می گیرد، تجربه شکست می تواند اثرات عمیق و ماندگاری داشته باشد. رویکرد مواجهه کنترل شده با شکست، رویکردی آموزشی است که در آن، شکست نه به عنوان یک مانع، بلکه به عنوان داده ای آموزشی در محیطی امن و هدایت شده تجربه می شود. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد کیفی، چارچوب نظری موجود در زمینه شناخت، هیجان، نظریه های یادگیری خودتنظیمی و مفهوم سازی های نوین از شکست را بررسی می کند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که مواجهه کنترل شده با شکست، با تسهیل بازخورد هیجانی موثر و فراهم آوردن فرصت برای بازسازی طرح واره های شکست گریز، می تواند انعطاف پذیری شناختی و تنظیم هیجانی دانش آموز را ارتقا دهد و در نهایت، یادگیری معنادار و پایدار را تقویت نماید. این مقاله بر لزوم طراحی مداخلات آموزشی که شکست را به یک منبع یادگیری تبدیل می کنند، تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

مواجهه کنترل شده با شکست ، یادگیری دوره ابتدایی ، تعامل شناخت و هیجان ، تنظیم هیجانی ، خودتنظیمی یادگیری ، ارزشیابی توصیفی ، تاب آوری تحصیلی