نقش راهبردهای انگیزشی یادگیری در خودکارآمدی ریاضی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان عجب شیر

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش راهبردهای انگیزشی یادگیری در پیش بینی خودکارآمدی ریاضی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان عجب شیر با تاکید بر نقش میانجی خودکارآمدی ریاضی است. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان عجب شیر در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود که ۳۶۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه راهبردهای انگیزشی یادگیری (MSLQ)، مقیاس خودکارآمدی و نمرات درس ریاضی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار LISREL ۸.۸ تحلیل شد. نتایج نشان داد راهبردهای انگیزشی یادگیری تاثیر مستقیم و معناداری بر خودکارآمدی ریاضی (β=۰.۶۴) و عملکرد تحصیلی ریاضی (β=۰.۵۷) دارند. همچنین خودکارآمدی ریاضی نقش میانجی معناداری در رابطه بین راهبردهای انگیزشی یادگیری و عملکرد تحصیلی ایفا می کند. شاخص های برازش مدل حاکی از برازش مناسب مدل مفهومی پژوهش بود (RMSEA=۰.۰۴۳، CFI=۰.۹۵). یافته ها بر اهمیت تقویت راهبردهای انگیزشی و باورهای خودکارآمدی در بهبود عملکرد تحصیلی ریاضی دانش آموزان تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

راهبردهای انگیزشی یادگیری ، خودکارآمدی ریاضی ، عملکرد تحصیلی ، مدل معادلات ساختاری ، آموزش ابتدایی