بررسی پیش بینی توانمندسازی معلمان بر اساس شادکامی آنها در مدارس

این پژوهش با هدف بررسی پیش بینی توانمندسازی معلمان بر اساس شادکامی آنها در مدارس و از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش از نوع همبستگی می باشد. این تحقیق کاربردی است زیرا نتایج آن در یک سازمان (آموزش و پرورش) مورد بهره برداری قرار می گیرد. همچنین این تحقیق یک تحقیق همبستگی است زیرا به بررسی روابط بین دو متغیر (توانمندسازی و شادکامی کارکنان) می پردازد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه معلمان آموزش و پرورش به تعداد ۳۵۵ نفر تشکیل می دهد. با توجه به حجم کارکنان برای انتخاب نمونه آماری پژوهش، از روش خوشه ای استفاده شد. جهت سنجش داده ها از پرسشنامه توانمندسازی کارکنان از پرسشنامه اسپریتز (۱۹۹۵) مشتمل بر ۲۰ سوال و پرسشنامه شادکامی علی پور (۱۳۹۶) که شامل ۱۸ سوال می باشد، استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده گردید که به کمک نرم افزار آماری SPSS ۲۱ پردازش شده است. از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون، روابط علی بین فرضیه های تحقیق مورد آزمون قرار می گیرند. نتایج نشان داد که ارتباط معناداری بین شادکامی با توانمندسازی وجود دارد و همچنین شادکامی بر توانمندسازی معلمان تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، توانمندسازی ، معلمان