شیوه های ایجاد انگیزش در یادگیری در بین دانش آموزان در کلاس درس

انگیزش به عنوان موتور محرکه یادگیری، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان دارد. کلاس های درس فاقد انگیزش، به محیط هایی کسل کننده و غیرمولد تبدیل می شوند که در آن یادگیری عمقی رخ نمی دهد. این مقاله به بررسی نظریه های اصلی انگیزش، از جمله نظریه خودتعیینی (SDT) (ریان و دسی، ۲۰۰۰)، نظریه انتظار-ارزش (ویگفیلد و اکلس، ۲۰۰۰) و نظریه هدف گرایی (دوک، ۲۰۰۶) می پردازد. سپس، بر اساس چارچوب های نظری و پژوهش های تجربی، راهبردهای عملی و کاربردی برای معلمان در جهت ایجاد و حفظ انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان ارائه می دهد. این راهبردها شامل ایجاد محیطی امن و حمایتگر، ارتباط دادن مطالب با زندگی واقعی، ارائه انتخاب و اختیار، طراحی چالش های بهینه، ارائه بازخورد سازنده، ترویج یادگیری مشارکتی و استفاده از فناوری به شیوه ای جذاب است. یافته ها نشان می دهند که تلفیق این شیوه ها می تواند منجر به افزایش درگیری تحصیلی، پشتکار بیشتر و پیشرفت یادگیری عمیق تر در بین دانش آموزان با پیشینه ها و سبک های یادگیری متفاوت شود.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، انگیزش درونی ، نظریه خودتعیینی ، محیط کلاس درس ، راهبردهای تدریس ، مشارکت دانش آموز.