تبیین آثارو نتایج به کارگیری رویکرد مسئله محور در فرآیند یاددهی و یادگیری

پژوهش حاضر با هدف تبیین ضرورت به کارگیری روش های اثربخش تدریس با تاکید بر رویکرد مسئله محور انجام شده است. تحولات سریع علمی، اجتماعی و فناورانه، نظام های آموزشی را با چالش های نوینی مواجه ساخته و نشان داده است که روش های سنتی تدریس، مبتنی بر انتقال یک سویه دانش و حفظ مطالب، توان پاسخ گویی به نیازهای پیچیده یادگیرندگان امروز را ندارند. در این میان، رویکرد مسئله محور به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، یادگیری را از طریق مواجهه فراگیران با مسائل واقعی و معنادار هدایت می کند و بر مشارکت فعال، تفکر انتقادی و حل مسئله تاکید دارد. روش پژوهش حاضر از نوع مروری بوده و با تحلیل کیفی مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با تدریس مسئله محور انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از این رویکرد موجب ارتقای یادگیری عمیق و پایدار، تقویت مهارت های شناختی سطح بالا، افزایش انگیزه و مسئولیت پذیری یادگیرندگان می شود. همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل کننده یادگیری و اهمیت فضای تعاملی کلاس درس از عوامل کلیدی موفقیت این روش شناسایی شد. با وجود این، موانعی همچون برنامه های درسی انعطاف ناپذیر و ارزشیابی نمره محور، اجرای اثربخش آن را با چالش مواجه می سازد. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس و حرکت به سوی رویکردهای مسئله محور در نظام آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تدریس ، یادگیری ، رویکرد فعال ، تعامل محوری ، مساله محوری