شناسایی چالش ها و الزامات اجرای رویکردهای نوین یاددهی و یادگیری

تحولات شتابان جوامع معاصر، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی تدریس و یادگیری مواجه ساخته است. روش های معلم محور که بر انتقال یک سویه دانش و حفظ مطالب تاکید دارند، دیگر پاسخگوی نیازهای شناختی، اجتماعی و عاطفی فراگیران نیستند. در این میان، رویکردهای مسئله محور و تعامل محور به عنوان راهبردهایی نوین، با تاکید بر مشارکت فعال یادگیرندگان، یادگیری معنادار و پرورش مهارت های سطح بالای شناختی، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل یافته های مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با این رویکردها و تبیین نقش آن ها در ارتقای کیفیت یادگیری است. این پژوهش با روش مروری و تحلیل کیفی منابع علمی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که آموزش مبتنی بر مسئله و تعامل، تاثیر معناداری بر یادگیری عمیق، تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله و افزایش انگیزه یادگیرندگان دارد. همچنین، نقش معلم در این رویکردها از انتقال دهنده دانش به تسهیل کننده و طراح موقعیت های یادگیری تغییر می یابد. با وجود این، چالش هایی نظیر برنامه های درسی متراکم، ارزشیابی نمره محور و کمبود توانمندی حرفه ای معلمان، اجرای موثر این رویکردها را با محدودیت مواجه کرده است. در مجموع، یافته ها بر ضرورت اصلاح ساختارهای آموزشی و هماهنگی اجزای نظام تعلیم و تربیت برای تحقق آموزش اثربخش تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

تدریس ، یادگیری ، رویکرد فعال ، تعامل محوری ، مساله محوری