بررسی راهبردهای ایجاد هم فهمی آموزشی بین والدین و فرزندان در عصر جدید

مسئله اصلی این پژوهش، بررسی راهکارهای موثر برای کاهش فاصله بین نسلی در حوزه مسائل آموزشی بین والدین و دانش آموزان است. هدف، شناسایی و تحلیل راهبردهای عملی است که بتواند به درک متقابل، بهبود ارتباط و همسویی انتظارات بین این دو نسل در محیط های یادگیری منجر شود. روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع معتبر داخلی و خارجی است. یافته های کلیدی نشان می دهد که شکاف نسلی آموزشی ریشه در تفاوت در سبک یادگیری، ارزش گذاری تحصیلی، رابطه با فناوری و تعریف موفقیت دارد. راهکارهای موثر در سه سطح قابل دسته بندی هستند: در سطح خرد (خانواده)، راهکارهایی مانند گفت وگوی بدون قضاوت، مشارکت در تجربیات یادگیری نوین و تعریف مشترک اهداف؛ در سطح میانی (مدرسه)، راهکارهایی چون ایجاد پلتفرم های مشترک گفت وگو، آموزش سواد دیجیتال و رسانه ای به والدین و طراحی پروژه های مشارکتی خانه-مدرسه؛ و در سطح کلان (برنامه ریزی آموزشی)، راهکارهایی مانند بازنگری در محتوای درسی با توجه به نیازهای زمانه و آموزش مهارت های زندگی و ارتباطی به دانش آموزان. نتیجه نهایی حاکی از آن است که کاهش این فاصله نیازمند اقدام هماهنگ و مداوم از سوی تمامی ذی نفعان است و مدارس می توانند با ایفای نقش پل ارتباطی و تسهیل گر، فضایی امن برای گفت وگوی بین نسلی و ایجاد درک مشترک فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

فاصله بین نسلی ، ارتباط والد-فرزند ، مسائل آموزشی ، گفت وگوی بین نسلی ، سواد دیجیتال ، نقش مدرسه