تحلیل نقش فضاهای یادگیری انعطاف پذیر در پرورش انگیزش درونی دانش آموزان ابتدایی

انگیزش درونی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی یادگیری پایدار، نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. در سال های اخیر، توجه به فضاهای یادگیری انعطاف پذیر به عنوان بستری نوین برای ارتقای کیفیت آموزش، جایگاه ویژه ای در مطالعات تربیتی یافته است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش فضاهای یادگیری انعطاف پذیر در پرورش انگیزش درونی دانش آموزان دوره ابتدایی با رویکرد کتابخانه ای است. بدین منظور، با بررسی و تحلیل نظام مند منابع علمی داخلی و خارجی شامل مقالات پژوهشی، کتاب ها و اسناد آموزشی معتبر، ابعاد مختلف فضاهای یادگیری انعطاف پذیر از جمله چیدمان فیزیکی کلاس، تنوع محیط های یادگیری، امکان انتخاب و مشارکت فعال دانش آموزان مورد واکاوی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که فضاهای یادگیری انعطاف پذیر با افزایش احساس خودمختاری، شایستگی و تعلق پذیری، زمینه تقویت انگیزش درونی را در دانش آموزان ابتدایی فراهم می سازند. همچنین، این فضاها با ایجاد فرصت های یادگیری تعاملی و تجربه محور، نقش موثری در افزایش علاقه مندی، تمرکز و مشارکت فعال دانش آموزان ایفا می کنند. در نهایت، نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در طراحی فضاهای آموزشی دوره ابتدایی با رویکردی انگیزشی و یادگیرنده محور تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فضاهای یادگیری انعطاف پذیر ، انگیزش درونی ، دانش آموزان ابتدایی ، محیط آموزشی ، یادگیری فعال