کاربرد رویکردهای نوین آموزشی در ارتقای مهارت خواندن زبان عربی در دوره متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رویکردهای نوین آموزشی بر ارتقای مهارت خواندن زبان عربی در دوره متوسطه است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه نهم دوره متوسطه اول مدارس دولتی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها آزمون مهارت خواندن زبان عربی بود که روایی آن با نظر متخصصان تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۶ محاسبه شد.گروه آزمایش طی ۱۶ جلسه آموزشی بر اساس رویکردهای نوین آموزشی شامل آموزش مبتنی بر متن، راهبردهای فراشناختی خواندن، یادگیری مشارکتی و استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی آموزش دید، در حالی که گروه کنترل با روش های متداول تدریس شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری بین عملکرد خواندن دو گروه در پس آزمون وجود دارد و گروه آزمایش به طور معناداری عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشته است. یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری رویکردهای نوین آموزشی می تواند به طور موثری مهارت خواندن زبان عربی دانش آموزان دوره متوسطه را ارتقا دهد و زمینه یادگیری عمیق تر و معنادارتر را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

رویکردهای نوین آموزشی ، مهارت خواندن ، زبان عربی ، دوره متوسطه ، یادگیری مشارکتی