آموزش مهارت های زندگی و تاثیر آن بر توانمندسازی تحصیلی دانش آموزان: مطالعه ای تحلیلی در مدارس

مهارت های زندگی، مجموعه ای از توانایی های شناختی، احساسی و اجتماعی هستند که به فرد کمک می کنند تا با چالش های روزمره روبه رو شود و تصمیمات موثر بگیرد (Goleman, ۱۹۹۵). پرورش این مهارت ها در دانش آموزان موجب افزایش خودآگاهی، خودمدیریتی، ارتباط موثر و حل مسئله می شود و نقش کلیدی در ارتقای موفقیت تحصیلی دارد (Zins et al., ۲۰۰۴).هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر توانمندسازی تحصیلی دانش آموزان و ارائه راهکارهای کاربردی برای مدارس است. روش پژوهش از نوع مروری–تحلیلی با رویکرد توصیفی است و داده ها از طریق مرور متون، مقالات علمی داخلی و خارجی و گزارش های آموزشی جمع آوری و تحلیل شده اند.یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی می تواند موجب افزایش انگیزش، تمرکز و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری شود و بهبود عملکرد تحصیلی و موفقیت آموزشی آنان را تسهیل کند (Payton et al., ۲۰۰۰). همچنین، مهارت های اجتماعی و حل مسئله، دانش آموزان را قادر می سازد تا با فشارهای تحصیلی و چالش های محیطی مقابله کنند و استقلال فکری و خودتنظیمی خود را توسعه دهند.با این حال، کمبود برنامه های آموزشی هدفمند، ضعف آموزش معلمان و محدودیت منابع، از مهم ترین موانع در پرورش مهارت های زندگی و تاثیر آن بر موفقیت تحصیلی به شمار می روند (WHO, ۱۹۹۹). نتایج این پژوهش نشان می دهد که طراحی برنامه های آموزشی کاربردی، استفاده از روش های تعاملی و تمرین مهارت ها در محیط مدرسه، می تواند نقش موثری در تقویت توانمندسازی تحصیلی دانش آموزان ایفا کند.این مقاله می تواند به عنوان چارچوبی علمی و کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی در مدارس مورد استفاده قرار گیرد تا مهارت های زندگی دانش آموزان را پرورش داده و موفقیت تحصیلی آنان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، موفقیت تحصیلی ، توانمندسازی دانش آموزان ، آموزش کاربردی ، مهارت های اجتماعی