تاثیر متاورس بر آموزش آینده

تحولات شگرف در عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات، بسترهای نوینی را برای تعامل انسانی و تبادل دانش فراهم آورده است که در راس آن ها پدیده متاورس به عنوان نسل جدیدی از فضای وب و تعاملات دیجیتال شناخته می شود. متاورس با ترکیب واقعیت افزوده، واقعیت مجازی و بلاک چین، فضایی فراگیر و تعاملی را خلق می کند که در آن مرزهای فیزیکی و جغرافیایی از میان می رود. این فناوری نوظهور پتانسیل بالایی برای بازتعریف مفاهیم سنتی آموزش و یادگیری دارد، به گونه ای که می تواند کلاس های درس را به محیط های شبیه سازی شده و غنی تبدیل کند. در این مقاله به بررسی و واکاوی جایگاه متاورس در آینده آموزش و پیامدهای نظری آن پرداخته شده است. رویکرد حاضر با تکیه بر مبانی نظری و تحلیل مفهومی، به دنبال تبیین چگونگی تاثیرگذاری متاورس بر ابعاد مختلف فرآیند آموزشی است. این فناوری با امکان ایجاد حضور مجازی و غوطه وری کامل، می تواند تجربیات یادگیری را از حالت انتزاعی به عینی و ملموس تبدیل کند. در نهایت، این پژوهش استدلال می کند که پذیرش و ادغام متاورس در نظام های آموزشی نیازمند نگاهی انتقادی، همه جانبه و مبتنی بر برنامه ریزی دقیق است. موفقیت در این مسیر مستلزم درک عمیق ابعاد فنی، روانشناختی و تربیتی این فناوری است تا بتوان از ظرفیت های آن برای ارتقای کیفیت آموزش بهره مند شد. نتایج این تحلیل می تواند برای اندیشمندان علوم تربیتی، سیاست گذاران آموزشی و متخصصان فناوری آموزشی به عنوان راهنمایی برای درک آینده آموزش در عصر دیجیتال مفید واقع شود.

کلیدواژه ها:

متاورس ، آموزش آینده ، یادگیری مجازی ، واقعیت افزوده